Menu


 Najpopularniejsze

Dla młodzieży sezon zimowy autokar
Austria Zobacz
Austria Zobacz
Gerlitzen Alpe, Austria; kategoria obóz snowboardowy Zobacz

Kraje i regiony
Chorwacja Zobacz
Egipt Zobacz
Polska Zobacz
Tunezja Zobacz
Włochy Zobacz

 Polecamy strony
 Opis Kraju - Emiraty Arabskie

Najpopularniejsze wyszukiwania
1.7.32%Chorwacja Zobacz »
2.3.44%Egipt Zobacz »
3.3.41%Polska Zobacz »
4.3.12%Tunezja Zobacz »
5.2.29%Włochy Zobacz »

  Lista regionów
»  Emiraty Arabskie  «


Lato Zobacz opis zimowy » 

Zjednoczone Emiraty Arabskie


Al-Imārāt al-'Arabiyyah al - Muttahidah, Federacja Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Dawlat al - Imārāt al- Arabiyyah al - Muttahidah,
państwo w południowo-zachodniej
Azji, na Półwyspie Arabskim, nad Zatoką PerskąOmańską. Graniczy na północnym wschodzie i wschodzie z Omanem, na południu z Arabią Saudyjską, na północnym zachodzie z Katarem. Powierzchnia 83,6 tys. km2. 2,3 mln mieszkańców (2000).

Stolica: Abu Zabi (500 tys., zespół miejski 722 tys., 1994).

Większe miasta: Dubajj (501 tys. mieszkańców, 1994), Szardża.

Język urzędowy: arabski i angielski.

Jednostka monetarna 1 driham = 100 filów.

Ludność

Średnia gęstość zaludnienia: 27 osób/km2. Przyrost naturalny: 14,3‰ (2000). Analfabetyzm: 21%. Skład etniczny: Arabowie (87,1%), Pakistańczycy (9,1%), Persowie (1,7%), Beludżowie (0,8%). Religia państwowa islam. Wyznania: muzułmanie (94,9%), w tym sunnici 81% i szyici 13,9% oraz chrześcijanie (3,8%). Średnia długość życia: mężczyźni 71 lat, kobiety 76 lat.

Warunki naturalne

97% powierzchni zajmuje pustynia Ar-Rub al-Chali. Na wschodzie rozciągają się góry Al-Hadżar al-Gharbi. Najwyższy szczyt - Yabal Tibir, 1527 m n.p.m. Klimat zwrotnikowy, suchy, na wybrzeżu nieco bardziej wilgotny. Częste burze piaskowe. Średnia temperatura powietrza i średnie opady dla stolicy kraju wynoszą: w styczniu 18C i 20 mm, w lipcu 34C i 2 mm. Brak rzek stałych. Roślinność pustynna, w oazach palmy. Świat zwierzęcy reprezentują skoczki pustynne i inne gryzonie żyjące na podłożu piaszczystym.

Historia

Wykopaliska archeologiczne prowadzone na terenie KuwejtuBahrajnu wykazały, że tereny położone nad Zatoką Perską były ważnym centrum rzemiosła i handlu już w okresie sumeryjskim (ok. III tysiąclecie p.n.e.). Zamieszkujące je ludy przyjęły w VII w. islam. Wpływy Iranu przyniosły jego odmianę szyizm. W XVI w. tereny Zjednoczonych Emiratów Arabskich zostały opanowane przez Portugalczyków, którzy kontrolowali handel nad Zatoką Perską. W XVII w. Portugalczycy stracili swe wpływy na rzecz Brytyjczyków.

W XVIII-XIX w. wybrzeże Zatoki Perskiej (nazywane Wybrzeżem Piratów) stało się schronieniem europejskich i arabskich piratów, zwalczanych przez Brytyjską Kompanii
Wschodnioindyjską
. 1819-1820 Brytyjczycy zaatakowali porty na wybrzeżu Kataru i w Bahrajnie. 1820 zawarto z plemionami arabskimi traktaty, w których wodzowie zobowiązali się do zrezygnowania z piractwa, handlu niewolnikami i przemytu broni. Wybrzeże Piratów przemianowano na Wybrzeże Powiernicze, a traktaty powtórzono 1835 i 1853 (traktat wieczysty).

W XIX w. wzrosło zainteresowanie Zatoką Perską wśród krajów europejskich, głównie w Niemczech, Rosji i Francji. 1892 Wielka Brytania zawarła z władcami 7 państewek (szajchatów) – Abu Zabi, Adżmanu, Dubajju, Al-Fudżajry, Ras al-Chajmy, Szardży i Umm al - Kajwajnu – zwanych odtąd Omanem Traktatowym - odrębne traktaty gwarantujące rządowi brytyjskiemu (po 1947 brytyjskiemu Ministerstwu Spraw Zagranicznych) kontrolę nad ich polityką zagraniczną. 1873-1947 Wybrzeże Powiernicze było administrowane przez Brytyjską Kompanię Wschodnich Indii, a po 1947 przez brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Od 1959 w Zjednoczonych Emiratach Arabskich powstały wojskowe bazy Wielkiej Brytanii, które rozciągnęły ściślejszą kontrolę nad Emiratami w związku z odkryciem na ich terenie złóż ropy naftowej.

1968, w związku z zapowiedzią wycofania się Wielkiej Brytanii z tego rejonu, powstała unia Omanu Traktatowego oraz Bahrajnu i Kataru pod nazwą Federacja Emiratów Arabskich. 1971 Bahrajn, Katar i Ras al-Chajma opuściły Federację (Katar i Bahrajn ogłosiły niepodległość). Pozostałe 6 państewek dawnego Omanu Traktatowego proklamowało federację – Zjednoczone Emiraty Arabskie. We wrześniu 1971 Iran zajął należące do Zjednoczonych Emiratów Arabskich wysepki nad cieśniną Ormuz. 1972 Ras al- Chajma przyłączyła się ponownie do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podczas gdy Katar i Bahrajn ogłosiły (1971) niepodległość. Od 2 XII 1971 prezydentem Zjednoczonych Emiratów Arabskich jest Zayid bin Sultan Al Nuhayyan.

1974 Zjednoczone Emiraty Arabskie nawiązały stosunki dyplomatyczne z Arabią Saudyjskką(zakończono spór o oazę Al-Burajmi). Od 1975 nastąpił rozwój ekonomiczny federacji w związku ze wzrostem sprzedaży ropy naftowej. W 1979 Zjednoczone Emiraty Arabskie zerwały stosunki dyplomatyczne z Egiptem, potępiając układ pokojowy, zawarty przez niego z Izraelem. Równocześnie nastąpił ostry kryzys wewnętrzny pomiędzy Emiratami na tle różnych koncepcji zarządzania nimi oraz kierunków dotyczących dalszego rozwoju ekonomicznego.

W 1981 Zjednoczone Emiraty Arabskie wraz z innymi krajami leżącymi nad Zatoką Perską utworzyły Radę Współpracy Arabskich Państw Zatoki – organizację, której celem jest rozstrzyganie problemów społecznych oraz współpraca polityczno-ekonomiczno-wojskowa. W 1990, po inwazji irackiej na Kuwejt, armia Zjednoczonych Emiratów Arabskich wzięła udział (luty 1991) w podjętej przez USA w 1990 akcji (Pustynna Burza) wyzwalania Kuwejtu.

W 1993 doszło do konfliktu z Iranem o ważną strategicznie wyspę Abu Musa, z której można kontrolować wejście do Zatoki Perskiej. Po okresie wspólnego zarządzania nią przez Iran i emirat Szardża (1992), Iran zmusił 1993 ludność nieirańską do opuszczenia wyspy, ogłosił Abu Musę terytorium irańskim oraz ustanowił na niej gubernatora. Zjednoczone Emiraty Arabskie wezwały radę Bezpieczeństwa ONZ do rozstrzygnięcia sprawy przynależności wyspy.

Ustrój polityczny

Federacja emiratów, z których każdy ma swojego władcę (emira) wchodzącego w skład Rady Najwyższej. Spośród emirów wybiera się prezydenta, a Rada Najwyższa zatwierdza skład 40 osobowej Federacyjnej Rady Narodowej (dwuletnia kadencja) będącej organem ustawodawczym.

Gospodarka

Gospodarka oparta na eksploatacji ropy naftowej i gazu ziemnego oraz na przemyśle petrochemicznym, metalurgicznym (głównie hutnictwie aluminium). Znacznych dochodów dostarczają usługi bankowe. Na wybrzeżu zlokalizowane są odsalarnie wody morskiej. Rozwinięte rybołówstwo oraz hodowla wielbłądów i kóz. Użytki rolne stanowią 3% powierzchni. Na obszarach sztucznie nawadnianych uprawia się głównie: palmę daktylową, lucernę, drzewa owocowe, warzywa.

Dochód narodowy 17 700 USD na 1 mieszkańca (1999). Inflacja: 4% (1999). Zadłużenie zagraniczne: 15,5 mld USD (1998). Struktura zatrudnienia: usługi - 60,1%, przemysł - 35%, rolnictwo - 5%. Handel zagraniczny: eksportuje się głównie ropę naftową (63%), gaz ziemny (5%) do Japonii (36%), Singapuru (5%), Korei Południowej (5%), natomiast importuje się wyroby gotowe (41%), maszyny (31%), żywność (12%) z Japonii (15%), Wielkiej Brytanii (9%) i USA (9%). Obroty w handlu z zagranicą – eksport: 34 mld USD, import: 27,5 mld USD (1999).



« Powrót


Emiraty Arabskie - SPIS OFERT

Wczasy
1. HOTEL AL DAR 
2. HOTEL AL HAMAR FORT 
3. Hotel Avari 
4. HOTEL BIN MAJID BEACH DeLuxe
5. Hotel Flora Grand 
6. Hotel Metropolitan Deira 
7. Hotel Versailles 


 
 Code and design by new4mat.com  Organizator  |  Administrator  

STRONA GŁÓWNA | BIURO PODRÓŻY | AGENCI | DOKUMENTY | KONCESJE | GALERIA | WKRÓTCE | TAPETY | INFO | KONTAKT

 Wyszukiwanie ofert   Strefa dla agenta   Oferty dnia   Oferty First-time   Oferty Last-minute   Opisy krajów   Hotele - wczasy   Hotele - zwiedzanie   Ośrodki studenckie   Ośrodki młodzieżowe   Opisy wycieczek   Konferencje i szkolenia   Wycieczki objazdowe   Wycieczki szkolne   Zielone szkoły   Pielgrzymki   Bilety lotnicze   Plany lotnisk   Bilety autokarowe   Wynajem autokaru   Ubezpieczenia   Warunki ubezpieczenia   Warunki uczestnictwa   Przewodniki   Pogoda na WP   Informacje dla Polaków za granicą